Na een week vertoeven op de boerencamping is het tijd voor een eindoordeel. Hoe ervaart een verwend gezin met twee jonge dochters en een kleine hond het verblijf in een tent op een kleine camping? Is er voor het gezin een nieuwe fase aangebroken in het vakantievieren of is het een “eens maar nooit meer” ervaring geworden?
Omdat we te maken hebben met vijf verschillende gezinsleden noteren we hier ieders mening. Van de hond hebben we naar zijn lichaamstaal gekeken, omdat ook hier in Frankrijk de honden niet kunnen spreken.

Eindoordeel van vader:
Kamperen in een tent is achteraf gezien toch niet echt mijn ding. Het is teveel behelpen en je bent erg afhankelijk van het weer. Als het te warm is heb je geen lekker koel plekje waar je heerlijk af kunt koelen en 's avonds kan het echt fris worden bij en in de tent. Het vakantie vieren op een camping is me echter wel goed bevallen, waarschijnlijk vooral omdat het zo'n kleinschalige camping was en je niet tussen een hoop andere mensen zit. Het kamperen op zich is voor herhaling vatbaar, maar dan wel in een stacaravan of camper. Een kleinschalige camping lijkt me voor een tweede keer ook leuk, maar dan in een gite.

Eindoordeel van moeder:
volgt

Eindoordeel van oudste dochter:
volgt

Eindoordeel van jongste dochter:
volgt

Eindoordeel van de hond:
De hond zat overduidelijk niet lekker in zijn vel deze vakantie. Of dat ligt aan het wisselen van tandjes, aan de kinderen die hem niet met rust lieten of het niet aanwezig zijn in zijn eigen vertrouwde omgeving is ons nog niet helemaal duidelijk. De kans is groot dat we de hond een volgende zomervakantie niet mee zullen nemen.