Tot mijn verbazing een nacht goed geslapen. Wel een enkele keer wakker geworden, maar niet meer het gevoel dat je een beroerde nacht hebt gehad. Tijdens de donkere uurtjes mogen genieten van geluiden van onder andere uilen. ‘s Morgens de duidelijke aanwezigheid van een specht in één van de bomen naast ons mogen horen. Je hebt zo echt het gevoel in de natuur te slapen.

vliegend hert

Een ander fijn onderdeel van de natuur laat mijn oudste dochter ons ‘s morgens zien. Naast een andere tent hebben de kinderen een dode uitvoering van een vliegend hert gevonden. Nee, dan moet je niet aan Bambi denken maar aan een soort van reuzenkever met enorme scharen. Het beest is in totaliteit zo’n 7 tot 8 centimeter lang. Je beseft dat de aanwezigheid van dit dode exemplaar betekent dat er ook levende familieleden rond kunnen kruipen. Het doet je ook meteen beseffen hoe belangrijk het is om de slaapcabines continu dicht te houden. Je moet er niet aan denken dat zo’n zwart kreng midden in de nacht ineens over je heen kruipt.

vliegend hert

ontbijt

Na een heerlijk Frans ontbijt (stokbrood, jam en croissants) tijd om een supermarkt op te zoeken. Onze koelkast is op een fles water en een blikje cola na leeg dus het is serieus tijd om wat proviand in te slaan. Op het Franse platteland vind je niet op elke hoek van de straat een supermarkt. Je kunt hier zomaar zeventig tot tachtig kilometer rijden zonder een fatsoenlijke winkel tegen te komen. Waar je de supermarkten en hypermarkten wel vind, daar zul je er waarschijnlijk meerdere aantreffen. Het lijkt erop dat ze zich toch echt in de wat grotere plaatsen concentreren.
 

Penne-d'Agenais

Omdat het weer nog wat twijfelachtig is besluiten we om het boodschappen doen te combineren met een uitje. We rijden naar het dorpje Penne-d'Agenais waar je zoals op zoveel plekken hier een sfeervol centrum hebt waar je lekker even kunt wandelen. Fotocamera in de hand en lopen maar. We worden door een paar bordjes naar boven gelokt waar we na een korte klim aankomen op een terras met prachtige parasols. Deze zijn gebaseerd op de parasolletjes die je in kinderijsjes terugvindt. Het is lunchtijd, dus maken we meteen van de gelegenheid gebruik om een kleine maaltijd te bestellen. We zijn aangenaam verrast door de kwaliteit van de voorgeschotelde heerlijkheden en kunnen een ieder die Penne-d'Agenais bezoekt dit terras van harte aanbevelen.

Via een paadje door het gras komen we bij een kappelletje uit dat zich in een grot bevindt. Dit behoort tot de basiliek van Penne-d'Agenais, maar is door de ligging buiten de normale weg om voor velen waarschijnlijk niet zichtbaar. Leuke toevalstreffer en een uitstekend fotomomentje. De basiliek zelf lijkt in eerste opzicht op zoveel andere kerken die je op je vakanties binnenwandelt. Toch heeft dit gebouw een aantal elementen waardoor het zich onderscheidt van de rest. Zo is de buitenkant voorzien van zilverkleurige koepels. Aan de voorkant zie je boven de entree een kleurrijk mozaïek, iets wat ik zelden op kerken terugvindt.

De basiliek die de prachtige naam "Notre-Dame de Peyragude" draagt ligt op ongeveer 200 meter hoogte waardoor je naast een indrukwekkende binnenkant ook een fantastisch uitzicht over de omgeving cadau krijgt.

Voordat we naar huis gaan nog eventjes een korte stop gehouden in Penne-d'Agenais, Le Port aan rivier de Lot. Dit met als doel om een paar foto’s van de Lot te maken. Je kunt het gebied Lot-et-Taronne dat dus onder andere naar deze rivier vernoemd is niet bezoeken zonder in ieder geval één van deze twee rivieren vastgelegd te hebben.

speurtocht

Om 4 uur organiseert de camping een speurtocht met pannenkoeken voor de kinderen. Door de boodschappen zijn we een twintigtal minuten te laat, maar een telefoontje naar de camping is voldoende om de rest op ons te laten wachten. Dat is dan toch weer een voordeel van een zo kleinschalige camping.

Animatie op een boerencamping in Frankrijk. Wat moet je je daar bij voorstellen. Gelukkig loopt hier geen groot animatieteam rond dat de hele dag in de weer is om je kroost te vermaken. Als je dat zoekt dan ben je hier op het verkeerde adres.

Een maandagmiddag in Lot-et-Taronne. Campingeigenaresse Ruth organiseert een speurtocht voor de kinderen van de camping. Alle Nederlandse kinderen en het overgrote deel van de ouders zijn present iets na vieren voor de receptie van de camping.
De speurtocht leidt de jonge speurders over de heuvels rondom de camping. In de weilanden zoeken ze de ingrediënten voor de pannenkoeken waar ze later op getrakteerd worden. In de tussentijd moeten ze een aantal opdrachten uitvoeren om de speurtocht te volbrengen.

De vele prikplanten en insecten deren de helden niet en binnen een uur hebben ze aan alle opdrachten voldaan. De tafels stonden gedekt en de pannenkoeken werden geserveerd. De twee stapels met pannenkoeken verdwenen als sneeuw voor de zon waarna de ouders nog wat nakletsten op het terras onder het genot van een biertje of een glas fris.
 

basiliek

Penne-d'Agenais

speurtocht op de camping

frietjes

De kinderen hebben hun buikjes al gevuld met de pannenkoeken die na de speurtocht geserveerd werden. Uit eten was daarom geen optie meer dus wilden we via de camping pizza bestellen. De campingeigenaresse kreeg bij de poging een telefonische bestelling te plaatsen echter een bandje te horen dat ook deze pizzeria, net als haar vaste pizzaboer, gesloten was. Pizza was dus even geen optie. Ze was gelukkig niet te beroerd om voor ons de frituur aan te zetten. Onze honger werd deze avond uiteindelijk gestild door friet, frikandellen en kroketten.

gewenning

Zittend op het terras van de camping realiseer ik me dat ik me wel wat thuis begin te voelen hier. Het slapen in een tent went, zeker na een goede nachtrust. Naar het toilet gaan vind ik al wat minder eng en ook aan het feit dat er om de haverklap “vreemde kinderen” rond je heen hangen begint al te wennen. Het lijkt erop dat het echte vakantiegevoel ondanks de valse start toch terug begint te komen.

voetbal

Na het eten hebben we met onze eigen kinderen, andere kinderen en een ander echtpaar nog een potje gevoetbald op het hobbelige voetbalveldje op de camping. Uiteraard totdat het donker begon te worden, want donker is hier ook echt donker. Met uitzondering van beperkte verlichting rondom douches/toiletten is er op de camping niets verlicht. Eén van de beperkingen maar ook direct weer één van de charmes van een kleine boerencamping.

sterrenhemel

Het vrijwel ontbreken van kunstmatige verlichting zorgt voor een prettige bijkomstigheid. Nadat de nacht echt ingevallen is wordt je getrakteerd op een overweldigende sterrenhemel. Door het vele strooilicht dat je thuis hebt krijgen de meeste Nederlanders alleen de felste sterren te zien. Hier op het Franse platteland lijken het er wel duizenden te zijn, misschien wel miljoenen. Een prachtig plaatje dat je niet snel zult vergeten.

slapen

Na het aanschouwen van de sterrenpracht, het tandenpoetsen bij de wasruimte en het laatste plasje is het tijd om te gaan slapen. Weer die claustrofobische slaapcabine in, weer een vrij koude nacht maar gelukkig in de wetenschap dat het slechte slapen waarschijnlijk over is.