Vandaag is iedereen wat eerder wakker dan de andere dagen. Het is tijd om de laatste spullen te pakken en huiswaarts te keren. In tegenstelling tot de eerdere plannen gaan we toch kijken of we de rit van elfhonderd kilometer in één keer gaan rijden. Volgens alle berichten wordt het een zwarte zaterdag, maar voor hetzelfde geld valt het allemaal wel mee en kun je in een redelijk tempo huiswaarts rijden. Als je rond het einde van de middag Parijs gehaald hebt is het eigenlijk overbodig om te gaan overnachten, omdat we dan al praktisch thuis zijn.

afscheid

Na een laatste ontbijt voor de tent is het tijd om te vertrekken. De auto is volgeladen, de rekening aan de camping is betaald en iedereen heeft een laatste plasje gedaan. Opvallend aan deze camping is dat eigenaresse Ruth de moeite neemt om naar beneden te komen om van ons allemaal eventjes persoonlijk afscheid te komen nemen. Dit zijn van die kleine dingetjes waardoor je je als gast op de camping gewaardeerd voelt.
We schudden nog wat handen met medegasten en vertrekken rond 10 uur huiswaarts.

zwarte zaterdag

De eerste kilometers op de snelweg verlopen relaxed. Van een zwarte zaterdag is nog weinig te merken totdat we de A20 in noordelijke richting naar Limoges op willen rijden. De tolpoort en de splitsing tussen noordelijke en zuidelijke richting zorgen voor de eerste opstopping. Het is te hopen dat dit niet de voorbode is van meer ellende. De eerste tientallen kilometers hebben we geregeld een stuk waar langzaam gereden wordt of er stilgestaan wordt. De drukte is vooral merkbaar bij de benzinepompen langs de snelweg. Chaos op de parkeerplaatsen, drukte in de shops en lange wachtrijen voor de toiletten.
Naarmate we verder vorderen begint de drukte langzaam af te nemen. Omdat we op de eerste tweehonderd kilometer wat vertraging opgelopen hebben komen we na vijven aan op het stuk tussen Vierzon en Orléans. De tientallen kilometers file die door het navigatiesysteem aangegeven werden waren bijna opgelost toen wij op dit stuk van de route aankwamen.

drukte op de weg

Parijs kwam tegen zeven uur in zicht. Het leek erop alsof we zonder noemenswaardige problemen het obstakel Parijs zouden kunnen nemen. De navigatiestem dirigeerde me over de Boulevard Peripherique. Tot mijn verbazing hebben we de hele rondweg door Parijs moeiteloos kunnen rijden. Geen opstoppingen, geen onverwachtse rempartijen, geen ongelukken. Op dit moment stond het besluit vast: we gaan doorrijden tot aan thuis.

thuiskomst

Rond middernacht zijn we terug in Nederland. De auto rijdt de vertrouwde straat in, we zijn thuis. Na een nachtje rust wordt het tijd om de balans op te maken van een vakantie in een tent op een boerencamping in Frankrijk. Voor nu eerst even genieten van een eigen toilet, een eigen badkamer en ons eigen heerlijke waterbed. Daarna is het tijd om de eindbalans op te maken van het eerste kampeeravontuur van een stelletje verwende paupers.